Elfjes
Zijn dametjes
Uit een sprookje
De dansende gedachte danst
Elfjes
woensdag 20 maart 2013
22-03: Soms zou je willen zeggen:
Wat zeg je tegen de zoekende jonge mens, die uit al die keuzes, geen keuze maken kan?
Zeg:
"Ga naar huis, maai het gras, lap de ramen, leer koken, bouw een vlot, neem een baan, bezoek de zieken, doe je huiswerk, en als je dan klaar bent: lees een boek. Jouw stad is het niet verplicht om jou te vermaken en evenmin ben ik verantwoordelijk voor jouw plezier of geluk.
De wereld is niet verplicht jou te onderhouden, jij bent iets verplicht aan de wereld.
Je geeft de wereld jouw tijd, energie en talent, zodat niemand meer oorlog kent, of ziekte of eenzaamheid.
Met andere woorden: wordt groot, je bent geen huil-baby meer, stap uit je droom-wereld en ontwikkel ruggegraat. Gedraag je als een verantwoordelijk mens. Jij bent belangrijk en gewenst en nodig. Het is te laat om nog een beetje rond te dwalen en te wachten of iemand iets eens zal doen. Eens is nu en die iemand ben jij!"
Maar ik kan er naast zitten! :-)
* Vrij naar een korte tekst die ik vond op internet.
Zeg:
"Ga naar huis, maai het gras, lap de ramen, leer koken, bouw een vlot, neem een baan, bezoek de zieken, doe je huiswerk, en als je dan klaar bent: lees een boek. Jouw stad is het niet verplicht om jou te vermaken en evenmin ben ik verantwoordelijk voor jouw plezier of geluk.
De wereld is niet verplicht jou te onderhouden, jij bent iets verplicht aan de wereld.
Je geeft de wereld jouw tijd, energie en talent, zodat niemand meer oorlog kent, of ziekte of eenzaamheid.
Met andere woorden: wordt groot, je bent geen huil-baby meer, stap uit je droom-wereld en ontwikkel ruggegraat. Gedraag je als een verantwoordelijk mens. Jij bent belangrijk en gewenst en nodig. Het is te laat om nog een beetje rond te dwalen en te wachten of iemand iets eens zal doen. Eens is nu en die iemand ben jij!"
Maar ik kan er naast zitten! :-)
* Vrij naar een korte tekst die ik vond op internet.
21-03: Brillendoekje voor de geest
De ochtend kent vele riten zoals het ontbijt en kent ook vaste teksten.
Het verzorgen, voeden en reinigen van het vege lijf.
Vaststellen dat je lief er is - zo blij - en de dieren die ons huis bevolken.
Naar buiten kijkend dacht ik: heb ik ook een vaste rite voor de geest?
Iets wat ons bepaald bij hoe ik er van binnen voor sta?
Welke gedachten bevolken mijn cellen,
en hoe zindelijk of zinvol zijn die, en wanneer roep ik de gedachten toe?
Is er ruimte voor het dagelijks reinigen van de geest?
Ja: bidden, bidden is mijn brillendoekje voor de geest.
Wat je dagelijks zou moeten doen, en soms overslaat, mindert dan niet het zicht?
Mijn voornemen voor de ochtend dus:
naast het poetsen van mijn tanden poets ik elke morgen ook de geest.
Het verzorgen, voeden en reinigen van het vege lijf.
Vaststellen dat je lief er is - zo blij - en de dieren die ons huis bevolken.
Naar buiten kijkend dacht ik: heb ik ook een vaste rite voor de geest?
Iets wat ons bepaald bij hoe ik er van binnen voor sta?
Welke gedachten bevolken mijn cellen,
en hoe zindelijk of zinvol zijn die, en wanneer roep ik de gedachten toe?
Is er ruimte voor het dagelijks reinigen van de geest?
Ja: bidden, bidden is mijn brillendoekje voor de geest.
Wat je dagelijks zou moeten doen, en soms overslaat, mindert dan niet het zicht?
Mijn voornemen voor de ochtend dus:
naast het poetsen van mijn tanden poets ik elke morgen ook de geest.
maandag 18 maart 2013
19-3: Lief versje
Ik hou van haar zoveel
Ze is zo mooi
Ze is zoveel
Ik hou van haar veel
Ze is zo lief
Ze is heel veel
Ik hou van haar zo
Zoals ze is
Ze is zo
Zo LIEF
Ze is zo mooi
Ze is zoveel
Ik hou van haar veel
Ze is zo lief
Ze is heel veel
Ik hou van haar zo
Zoals ze is
Ze is zo
Zo LIEF
18-3 Gesprek
Huil niet,
Verberg de traan
Bid niet
Zwijg in stilte
Stampvoet niet
Loop op sokken
Schreeuw niet
Zwijg in stilte
Spreek niet
Zeg wat
maar
Spreek niet
De pijn verdwijnt
in de stilte
Van het dagelijks
gesprek
We zeggen niet
Ik hou van je!
Nog meer dan toen
We zeggen niet
Ik mis je, nu al
Nog meer dan toen
We zeggen niet
Hoe lang nog
Het hoeft niet:
Zo weet ik
Alles is al eens gezegd
Het hoeft niet
Zo voel ik
Alles is gedeeld
Zo blijft het pijnloos
pijnlijk, onvermijdelijk.
Het eenvoudige gesprek,
En de stilte daarna.
17-3: Wachten
Treinen hebben veel talenten, het mooiste wat ze doen is mensen samen kneden op perrons, wachtkamers en in coupe's. Kleine klupjes mensen staan eendrachtig in een glazen wachtruimte of zitten gedrieen naast elkaar op een metalen bank op het perron. Het spoor heeft tijd van hen gestolen. Een beloofde trein verscheen niet, iedereen achterlatend in reservertijd.
Een enkeling mokt, een ander neemt het onvermijdelijke als een cadeautje, zoals ik. Heerlijk, eigenlijk, verlost van de druk van het moeten, ben je overgeleverd aan een hogere en ongrijpbare macht en geef je je over aan: wachten!
Sommigen willen dan praten, want zo verstrijkt de tijd, ik wil alleen maar stilte, alleen de herrie van het station. De treinen die zwoegen, de kaartenknippers en machinisten met zware zwarte schoudertassen, de snackende wachters, de samenscholende rokers, de rennende overstappers, slepend met bagage. Stil genieten tot knarsend de wagon voor ons staat en het wachten stopt. Jammer!
Sommigen willen dan praten, want zo verstrijkt de tijd, ik wil alleen maar stilte, alleen de herrie van het station. De treinen die zwoegen, de kaartenknippers en machinisten met zware zwarte schoudertassen, de snackende wachters, de samenscholende rokers, de rennende overstappers, slepend met bagage. Stil genieten tot knarsend de wagon voor ons staat en het wachten stopt. Jammer!
Abonneren op:
Posts (Atom)